Διαβάζοντας το προηγούμενο άρθρο αλλά και τα σχόλια, αισθάνθηκα την ανάγκη να εκφραστώ για το θέμα του καπνίσματος μέσα από το site σας.

Είμαι φανατική καπνίστρια (δυστυχώς φυσικά) επί 25 χρόνια. (Και λέω «δυστυχώς φυσικά» μόνο για λόγους υγείας).

Θυμάμαι ότι ντρεπόμουν που είμαι Ελληνίδα όταν το 1992 στο αεροδρόμιο Kennedy της Νέας Υόρκης και ενώ απαγορευόταν το κάπνισμα σε όλους τους χώρους του (από τότε) εκτός από το χώρο μιας μικρής καφετέριας, το gate της TWA με προορισμό την Αθήνα είχε μετατραπεί σε κανονικό τεκέ! (Οι καπνιστές/επιβάτες που αγνοούσαν επιδεικτικά την απαγόρευση ήταν όλοι Έλληνες!)

Αισθάνομαι λοιπόν ότι είμαι λίγο απομονωμένη από το γενικότερο κοινωνικό μου περιβάλλον, αλλά ας πούμε ότι αυτό είναι επιλογή μου.

Σχετικά με το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους (εννοείται ότι μέσα σε αυτούς θεωρώ και τις καφετέριες και τα μπαρ - ο χαρακτηρισμός «δημόσιος» ενός χώρου προκύπτει από τη χρήση του και όχι φυσικά από το ιδιοκτησιακό του καθεστώς): φυσικά συμφωνώ απολύτως ότι θα πρέπει να γίνουν υποχρεωτικά οι κατάλληλες ρυθμίσεις έτσι ώστε οι μη καπνιστές να μην ενοχλούνται από τους καπνιστές.

• Υπάρχουν τέτοιοι χώροι χαρακτηρισμένοι ως απολύτως «non smoking», (δηλαδή χωρίς χώρο για καπνιστές) και εφόσον επιθυμώ να βρεθώ εκεί καλούμαι να αποφασίσω αν «αντέχω» να μην καπνίσω καθ' όλη τη διάρκεια της παραμονής μου. (Στην αντίθετη περίπτωση δηλαδή να το πάρω απόφαση ότι δεν θα πάω ποτέ ξανά εκεί. Το έζησα σχεδόν σε όλες τις χώρες που επισκέφθηκα στην Ευρώπη και μάλιστα καταχείμωνο όταν για να καπνίσω έπρεπε να βγαίνω εντελώς έξω!) Αυτό είναι ρατσισμός κατά των καπνιστών.


• Τα δωμάτια των ξενοδοχείων δεν είναι δημόσιοι χώροι. Είναι απολύτως ιδιωτικοί και «ανήκουν» με χρήση ενοικίου στον εκάστοτε φιλοξενούμενο. Καταλαβαίνω την απαγόρευση του καπνίσματος στους κοινόχρηστους χώρους ενός ξενοδοχείου (π.χ. εστιατόρια, lobby, κ.λπ), αλλά όταν ισχύει και για τα δωμάτια, αυτό είναι ρατσισμός κατά των καπνιστών.


• Φέρνετε σαν παράδειγμα τον αντίστοιχο νόμο στη Γαλλία: ο ειδικά διαμορφωμένος χώρος για τους καπνιστές να μην υπερβαίνει το 20% του συνολικού εμβαδού του χώρου, να μην εξυπηρετείται από το προσωπικό και να μην καθαρίζεται αν δεν παρέλθει 1 ώρα από την αποχώρηση και του τελευταίου καπνιστή! Δηλαδή το 20% με το 80% είναι δίκαιο ή ρατσιστικό; Η αν καταλαβαίνω καλά, θα μπορώ να πηγαίνω για καφέ, θα στριμώχνομαι στο 20%, δεν θα με σερβίρουν (φαντάζομαι θα υπάρχει μια ρύθμιση του τύπου self service), για καθαριότητα κατά τη διάρκεια της παραμονής μου ούτε λόγος βέβαια..... Με άλλα λόγια δηλαδή, και σ' αυτή την περίπτωση, ας κάτσω σπίτι μου καλύτερα! Ε, ναι, και αυτό είναι ρατσισμός κατά των καπνιστών.

Για να μην μακρηγορώ περισσότερο, εγώ μπορώ να μην σας ενοχλώ με τον καπνό του τσιγάρου μου, εσείς μπορείτε να υπερασπισθείτε το δικαίωμά μου να καπνίζω;

Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας και για το χώρο σας.